ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : گنجینه دانشمندان (جلد نهم)
محمدباقر ملكى میانجى فرزند عبدالعظیم فرزند حاج علیمرادى از علماء متقى معاصر در میانج آذربایجان مى‏باشند، كه در سال 1324 قمرى در قصبه ترك (بفتح تاء و سكون راء و كاف) از محال گرمرود شهرستان میانه به دنیا آمده و بعد از تحصیلات فارسى ادبیات و قسمتى از قوانین و ریاض را در زادگاهش خدمت آقا سید واسع كاظمى تركى (ره) كه از شاگردان مرحوم آخوند خراسانى بوده فراگرفته است. سپس در سال 1349 قمرى به مشهد رضوى عزیمت نموده و در حوزه علمیه مشهد اشتغال به تحصیل رسائل و كفایه از مرحوم حاج شیخ هاشم قزوینى و فلسفه و كلام را در حضور مرحوم آیت‏اللَّه حاج شیخ مجتبى قزوینى و قسمتى از خارج فقه را از مرحوم حاج میرزا محمد آقازاده خراسانى و همچنین قسمتى از خارج فقه و اصول و یك دوره كامل معارف اسلامى را از محضر عالم ربانى و علامه سبحانى آیت‏اللَّه میرزا مهدى غروى اصفهانى فراگرفته و در سال 1363 قمرى از آن مرحوم دریافت اجازه اجتهاد و روایتى نموده و سپس به سوى آذربایجان و قصبه ترك زادگاهش كه مركز محال گرمرود میانه است عزیمت و در آنجا سكونت نموده و به خدمات دینى از امامت و تفسیر قرآن و معارف اسلام و ترویج دین و درس اخلاق پرداخته و خدمات شایانى نموده و در اواخر 1378 قمرى به قم آمده و در حوزه به تدریس خارج اصول و تفسیر و معارف اسلامى اشتغال یافته است. آثار علمى ایشان از این قرار است 1- تفسیر آیات الاحكام 2- بدایع الكلام به طبع رسیده است. 3- یكدوره معارف اسلامى تا آخر معاد (مخطوط). 4- تفسیر قرآن از اول تا سوره نساء و از سوره مزمل تا آخر قرآن. 5- یكدوره تقریرات درس میرزا مهدى اصفهانى (مخطوط). (تو ح 1324 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى و مفسر. در ترك از توابع میانه آذربایجان به دنیا آمد. در همان جا ادبیات عرب، منطق، اصول و فقه را در محضر سید واسع كاظمى تركى، كه از شاگردان برجسته‏ى آخوند خراسانى بود، فراگرفت. در 1349 ق به مشهد رفت و در سطوح عالى نزد آیت‏اللَّه شیخ هاشم قزوینى و در فلسفه و كلام نزد آیت‏اللَّه شیخ مجتبى قزوینى و در درس خارج نزد زعیم حوزه‏ى علمیه مشهد، آیت‏اللَّه میرزا محمد آقازاده‏ى خراسانى، تلمذ كرد. او همچنین یك دوره اصول فقه و یك دوره‏ى كامل اصول عقاید و معارف اسلامى را از محضر آیت‏اللَّه میرزا مهدى غروى اصفهانى استفاده نمود و از ایشان به دریافت اجازه اجتهاد و نقل حدیث نایل آمد، اجازه‏اى كه آیت‏اللَّه حجت كوه كمرى نیز آن را تأیید كرد. او از معتقدان به مكتب تفكیك محسوب مى‏شد. بعدها در قم مورد توجه آیت‏اللَّه بروجردى قرار گرفت و پس از سكونت در آنجا عهده‏دار تدریس خارج اصول و تعلیم تفسیر و معارف اسلامى گردید. او در طول عمر خویش تلاش بسیارى براى كمك به محرومان و اقدامات زیادى در امور عام المنفعه نمود. از آثارش: «بدائع الكلام فى تفسیر آیات الاحكام»؛ تفسیر «فاتحة الكتاب»؛ «مناهج البیان»، در تفسیر قرآن؛ «تفسیر القرآن الكریم»؛ «الرشاد»، در توحید و معاد؛ دوره‏ى كامل درس «اصول» آیت‏اللَّه آقا میرزا مهدى اصفهانى؛ رساله در «حبط و تكفیر»؛ رساله در «خمس».[1]